फेसबुक वर अशीच एका मुलीशी ओळख झाली.
आणि त्याने friend request पाठवून तिला add केली.
सकाळी आल्यावर त्याच्या waal वर good morning लिहायची...
काय दादा.. कसो आसस? असा विचारायची..
सकाळ पासून संध्याकाळपर्यंत chat करायची...
संध्याकाळी जाताना.. उद्या भेटू दादा...सांभाळून जा असा बोलायची...
थोड्या दिवसांनी त्याने तिला आपला mobile number दिला...
सुट्टीच्या दिवशी नक्की फोन कर असा बोलला...
का फोन करायला सांगतोस...कॉन्फिर्म काय करणार
fake account नाही आहे...एवढा विश्वास नाही का बहिणीवर....
नाही रे मी... कोणाला फोन करत...फक्त chat करते.
तुला राग येयिल... पण मी खर सांगते...
अशी काहीतरी कारण द्यायची
आणि फोन चा विषय बाजूला करायची
शेवटी एकदा ठरले...
तू phone नाही केलास तर सोमवार पासून नाही बोलायचे ...
दादा बोलतेस ना...मग खोट-खोट नात का जपायचे.....
ठरल्याप्रमाणे तिचा फोन नाही आला....
तिच्या chat ला त्याने reply द्यायचा थांबवला..
एक आठवडा असाच निघून गेला......
शुक्रवारी तिचा message आला...दादा तुला भेटायचय.....
भेटण्याची जागा आणि वेळ message मधे होती...
ठरल्याप्रमाणे ती एका मुलीसोबत आली होती....
त्याने विचारला hii कशी आहेस..फोन का नाही केलास....
मी वाट बघत होतो तुझ्या फोन ची...मला किती दुखावलास....
तिने काहीतरी हाथवारे केले..ती काहीतरी सांगण्याचा प्रयत्न करत होती...
आणि तो स्थब्ध राहून.....त्याची केविलवाणी नजर तिच्या चेहऱ्यावरचे भाव टिपत
होते ...
तिच्या मैत्रिणीने अनुवाद करून सांगितले...
दादा.....तुझ्याशी खूप बोलावेसे वाटते रे...पण...
म्हणून आज तुला भेटायला आले....
सचिन आचरेकर
No comments:
Post a Comment