याक सपान ...

आज याक सपान पडला...
सपनात एक म्हातारी रडत होती...

कसो आसास झिला..कामधन्दो बरो चललो हा..
असा इचारात होती...

कोण तू आजये.. मिया ओळखालाय नाय तुका...
कसो ओळखाशित झिला तू माका...

आवस तुका मारी तेव्हा मीच काढून घ्यायचाय..
बापूस कर्वदलो काय बापाशीक मीच बोलायचाय ..

तुझे चुके माझ्या पदरात घालायचाय..
माझा लेकरू अजुन लहान हा, तेका अक्कल नाय इली हा असा सांगायचाय ...

चोरून कोंबडेचा काळीज तुझ्यासाठी काढून ठेवायचाय...
तू लय मोठो होवाचस म्हणून गणपातिक गार्हाना घालायचाय...

ह्या सांगताना तिचे कोरडे डोळे ओलवत होते...
माझ्या डोक्यार ठेवलेलो हात थरथरत होते...

तू आता लय मोठो झालस..
माझ्यासकट सगळ्या गावाक इसारलस...

आता तुका माझी चौकशी करुक टाइम खय गावता..
तुझ्या पूजेची गणपती पण वाट बघता...

गावातली अक्का, माई आमका सोडून गेली...
माझे पण लय दिवस नाय रव्हलेत...

मी जावच्या आधी तुका बघूचो हा...
येळ काढून एकदातरी माका बघून जा...

सपनातसून ताडकन जागो झालाय ...
घड्यालात बघलय तर ३:१३ वाजले होते....
सुट्टी काढून गावक जावचा ठरवलाय...

सकाळीच गावातसून फोन इलो...
तुझी आजी आमका सोडून गेली...

ऐकान हातातलो मोबाइल खाली पडलो...
आठवणींन जीव भसा भसा रडलो...

सचिन आचरेकर